|
Wij gaan van 19 t/m 23 maart 2007 meedoen met de Week van
de Lentekriebels. Dit is een project om de relationele en seksuele vorming
in het basisonderwijs te stimuleren. Het project vindt in maximaal 20
regio's plaats en wordt gefinancierd door het ministerie van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport.
De relationele vorming spreekt ons wel aan, omdat we wereldschool zijn
en de sociale ontwikkeling van kinderen erg hoog in ons vaandel hebben
staan.
Vroeger -en dan praat ik over zo'n 10 jaar geleden- stond seksuele vorming
altijd op het rooster van onze school. We zijn daar op een gegeven ogenblik
mee gestopt omdat het eigenlijk uit de tijd was. In onze maatschappij
is iedereen zo open over sex, worden er op televisie en internet vaak
demonstraties vertoond en worden dingen gewoon bij hun naam genoemd.
Vorig (school)jaar echter ben ik naar een voorlichtingsbijeenkomst over
dit onderwerp geweest en daar bleek dat alle scholen zo dachten, maar
dat ze het allemaal bij het verkeerde eind hadden. Onderzoek had uitgewezen
dat het helemaal niet zo goed gesteld is met de seksuele vorming van kinderen.
Het project is bestemd voor kinderen van groep 1 t/m 8. Er zullen dagelijks
in elke groep activiteiten plaats vinden die gericht zijn op relaties
en seksualiteit. Voorbeelden van zulke activiteiten zijn: een kringgesprek,
lessen, een gedichtenwedstrijd over verliefdheid voor bovenbouwleerlingen,
een tekenwedstrijd voor de onderbouw over vriendschap, een bezoek aan
de bibliotheek om informatie in te winnen over relaties en seksualiteit
en een ouderavond
|
|
Bij ons was vroeger een melkwinkeltje in de buurt en achter de toonbank
hing een bordje "doe wat je wilt, gekletst wordt er toch". Dat
bordje hoorde er ook duidelijk, want de vrouw achter de toonbank kletste
heel wat af, over alles en iedereen. Pas later begreep ik dat het bordje
iets heel anders betekende .........
Ik moest aan dit bordje denken, toen ik hoorde dat er mensen vielen over
het uitloophek voor de school. Niet letterlijk, maar figuurlijk. Men vindt
het een slordig hek. Met een uitloophek bedoel ik de rood-witte paaltjes
die voor het linker hek van de school staan, met als doel de kinderen
ervan te weerhouden om de straat op te rennen.
Omdat er eigenlijk een heel droevig verhaal aan dat hek vastzit, wil ik
het u graag vertellen. Maar eerst moet u weten dat het wettelijk zo geregeld
is dat een schoolbestuur verantwoordelijk is voor de binnenkant van de
school + de sponningen buiten en het dak en de gemeente voor de buitenkant
van de school. De "binnen-buiten regeling" heet dit in vakjargon.
Het hek is "buiten" en dus voor verantwoordelijkheid van de
gemeente.
Hier komt het verhaal:
In november 2004 heb ik opgebeld naar de gemeente of men het hek kon vernieuwen
en of men ook een hek kon plaatsen bij de bso. De betreffende ambtenaar
zei dat het zo spoedig mogelijk in orde zou komen. In februari 2005 was
het hek er nog niet en ik heb weer gebeld. "Nee, geen probleem",
vertelde men, "het hek komt eraan."
In juni 2005 kreeg ik een brief dat een hek helemaal niet telefonisch
mocht worden aangevraagd en dat de aanvraag schriftelijk door het schoolbestuur
diende te gebeuren.
Aanvragen moeten in de regel vóór februari van enig jaar
zijn ingediend. Dat was niet gebeurd, dus geen hek. Mij werd aangeraden
het schoolbestuur een nieuw hek te laten aanvragen.
Ik heb toen contact opgenomen met het schoolbestuur om te vragen of men
een hek voor onze school wilde aanvragen. Dat wilde men en in februari
2006 is het aangevraagd.
Maar..... als één school een nieuw uitloophek wil, dan hebben
andere scholen er ook recht op. Er is geïnventariseerd welke scholen
er ook voor een hek in aanmerking wilden komen. Dat waren er nog al wat.
Zo veel, dat er een begrotingswijziging voor moest worden gemaakt.
Inmiddels heb ik de tekening voor onze nieuwe hekken gezien. Ze zijn groen.
Ze komen voor de beide uitgangen. Eén hek kan open gemaakt worden
omdat we de mogelijkheid open willen houden om een kar op het schoolplein
te kunnen rijden.
Maar wanneer het nieuwe hek er komt, weet ik niet. "We zijn er mee
bezig", zo is mij verteld.
|